۱۳۸۲ مهر ۲۱, دوشنبه

پووووووووف هیچ جا خونه خود آدم نمیشه
مردم از خستگی
مردم از بیخوابی

******
دیگه داره حالم از خودم بهم میخوره
غرور اونم مقابل اعتقاد
هیچ هویتی برات نمیمونه
حماقت مسخره پوچ ; فقط درگیر یه مسائلی میشی که نه سروتهشو میشناسی , نه لذتشو می بری !
کجا دارم سر میخورم ؟
من اونی نیستم که باید باشم !!!؟
 

هیچ نظری موجود نیست:

من همیشه یک‌ کابوس ثابت و همیشگی داشته ام و آنهم جنگ بود تکرار جنگ اما باخودم فکر میکردم ابن تنها یک هراس ناخودآگاه هست و این کشور دچار هر چ...