۱۳۸۲ آبان ۱۷, شنبه

آسمان پر ستاره بود اما من کوچ خود را آغاز نکردم
کلمات را بوسیدم و زیر بالش خاطراتم نهادم.
فراموش خواهم کرد بوی دستانم را
چگونه اعتماد کنم؟
هنگامی که ناگهان تمام زیبایان زشت میشوند!
از هیچ نیز خواهم گذشت
به سلامت...

هیچ نظری موجود نیست:

من همیشه یک‌ کابوس ثابت و همیشگی داشته ام و آنهم جنگ بود تکرار جنگ اما باخودم فکر میکردم ابن تنها یک هراس ناخودآگاه هست و این کشور دچار هر چ...