یا غافر الخطایا ...
از امروز هفت روز سبزمون شروع ميشه . خونه پر میشه از زن . همه با دل پر از درد ميان به اميد اينکه هموني که اون بالا نشسته بشنوه و اجابت کنه . همه جا تاريک ميشه و کسي کسيو نميبينه . همه ناله ميکنن . هر کي به اندازه غصه و حاجتش . همه  محتاج و اميدوار .
ملافه هاي مبلا رو برميدارم تو تموم گلدونا گلهاي سفيد ميخک ميذارم . روي ميز مخمل مشکي پهن ميکنم . قرآن سفيده خودمو ميذارم روي رحل . شمعها رو روشن ميکنم . هر دو نفر يکي يه قرآن ميذارم با يه مفاتيح و يه نيم دستي که توش چندتا دستماله با يه شمع سفيد واسه موقعي که چراغها خاموش شد . همه چيز آمادست واسه دو سه ساعت ديگه .
پ.ن) امروز گذشت اولش هي بايد خوش آمد ميگفتم و مثل دلقکا لبخند میزدم ولی يواش يواش جيم شدم و رفتم گوشه ناهار خوري نشستم . کلي احساس شرمندگي کلي حسرت کلي پشيموني کلي ناخالصي . فقط خواستم ازش که منو ببخشه و مريضمو شفا بده . وقتي همه رفتن يه عطري منو کشوند توي اتاقا ، عطري که هيچ کدوم از عطراي خونمون اين بو رو نميده . کسي هم اينجا نيومده بود که عطرش اينجا رو بگيره به مامان که گفتم نگو اونم خيال کرده بود که من رایحه ياس و مريم خريدم . ممممممم من ميدونم چيه ، خوب ميدونم  ...