اين همه محبت را که توي دلم وول ميزند و گوله ميشود را بايد آرام قورت بدهم.نميتواني که همهء احساست را دو دستي روي سر مردم خالي کني که.خب مردم ميترسند.برايشان مسئوليت دارد.فرار ميکنند و تو نميفهمي چرا.بايد تظاهر کني که بي اعتنايي و زير چشمي نگاه کني و قند توي دلت آب شود.همين.
-
من همیشه یک کابوس ثابت و همیشگی داشته ام و آنهم جنگ بود تکرار جنگ اما باخودم فکر میکردم ابن تنها یک هراس ناخودآگاه هست و این کشور دچار هر چ...
-
وقتی دکترم نیک رو بدنیا آورد و گذاشتنش رو صورتم یه فسقلی ساکت بود تا نگاهش کردم و گفتم پس اون هیولای توی شکمم ت و بودی؟ اما حالا فکر میکنم...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر