
گاهی دلخوشی من می شود ایستادن کنار پنجره و تماشای برفی که نرم می بارد .
گاهی دلخوشی من می شود گوش دادن به صدای دانه های بارون که به پنجره می خورند .
و گاهی من دلخوشم به بازی ابرها و نور خورشید از لابلای تکه ابرها .
من زمستان را دوست دارم ... خیلی زیاد .
شیراز این روزها بسیار دوست داشتنی تر است .
پ.ن)این کوه وکاج و آسمان را هر صبح می بینم و پر می شوم از زندگی ...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر