۱۳۸۹ اسفند ۱۹, پنجشنبه

این را اگر نمی نوشتم دق میکردم .

خدای خوبم سلام .
 هیچوقت حتی توی رویاهایم هم نمیتوانستم تصور کنم ممکن است روزی بیاید که که احساسی را که حالا دارم را تجربه کنم .
خوشبختم . خیلی . انگار آخر دنیا همینجاست .
خدایا سپاس . سپاس . سپاس .

هیچ نظری موجود نیست:

من همیشه یک‌ کابوس ثابت و همیشگی داشته ام و آنهم جنگ بود تکرار جنگ اما باخودم فکر میکردم ابن تنها یک هراس ناخودآگاه هست و این کشور دچار هر چ...