همانطور که از خوردن غذای مانده و فاسد پرهیز
میکنید از جذب کردن و بلعیدن حرفهای مفت و مزخرف پرهیز کنید. نگذارید حرفهایی که
به نظر خودتان صحیح نمیآید و چرند است، ذهنتان را خراب کند و باعث شود که دچار تهوع
فکری شوید.
اگر دلخورید بیان کنید. اگر میترسید ترستان
را به زبان بیاورید. گریه دارید؟ گریه کنید. ناراحتی ها را باید ابراز کرد
و گرنه بعدها می شود کابوس. می شود تیک عصبی،
تنگی نفس، خارشِ تن. می شود دسیسه
چینی و بهانه جویی. ناخن و لب جویدن و تند
تند پاها را تکان دادن.
نگذارید کسی اعتماد به نفس شما را خدشه دار
کند. با نگاه، با لبخند معنی دار، با کنایه،
با حرف و طعنه. سعی کنید به خودتان ایمان
بیاورید. با خودتان صلح کنید.
خودتان را همانطور که هستید دوست داشته باشید.
چهره تان را، اندامتان را. آشتی با خود آغاز زندگیست .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر