این زن کارتون خیلی از ماهاست . خیلی از ماهایی که زمان زیادی از وقتمون توی آشپزخونه سپری میشه اما تمام زندگیمون نه !

علی رغم درسی که خوندیم و کاری که داریم دلمون میخواد گاهی سُربخوریم یه جای خلوت و برای خوب شدن حالمون با رنگ و مزه ها بازی کنیم .

ساعتها وقت بگذاریم برای چیدن یه میز که ممکنه در طرفه العینی بهم بخوره و جمع بشه، اما کیف کنیم از سلیقه خودمون .

بریم بازار، بشقاب وکاسه های خوشگل بخریم و بیاریم توی خونه و دقیقه ها ذوق کنیم از گلهای ریز روی لیوانها .

رژیم بگیریم و ورزش کنیم و مراقب باشیم هیکلمون خوب بمونه ، دامن های گلدار بپوشیم و لاک بزنیم .

مراقب سلامتی اهل خونه باشیم ، که حواسمون باشه غذای بیرون رو کم کنیم ، که هر چیزی رو نخورن ، که تنوع غذایی شون بالا باشه و در عین حال سالم و پر از رژیم سبزی و میوه . که شکر رو حذف کنیم و و و 

اما اینا مانع نمیشه از اینکه از دنیامون بی خبر باشیم و تیر آخر اینکه متاسفانه ما زنها فقط توی آشپزخونه نیستیم . ما به لطف ابزار ارتباط جمعی و رسانه و کتاب سواد سیاسی هم داریم و چشممون بازه بر روی دنیا . بر روی اتفاقاتش . بر روی دنیا و سیاستمدارانش . ما زنها میتونیم با پیشینه پیچیدگی ذهنیمون مسائل رو خیلی خوب تحلیل کنیم و گاهی با ریز شدن روی یک نکته ،چند سال بعد رو هم  پیشبینی کنیم .

ما زنها قدرت عجیبی داریم ، ما فکر میکنیم و تصمیم میگیریم، ما رنگ دکور خانه مان را با رنگ حزبمان ست میکنیم . ما مطالبات زیادی داریم و ...

ادامه دارد .