وقتی من ادعا میکنم که ایمان دارم و تسلیم خدام، پس حق ندارم با وجود یه سختی خودم رو ببازم.
اگر منی که تمام این سالها انقدر غرق خوشی بودم که خیال میکردم تو بهشتم، چطور قرار بوده بدون حتی یه امتحان برم مرحله ی بالاتری از زندگیم ؟
الان این روزها همون روز امتحانمه، که ثابت کنم، که ، چقدر .رضاً به رضاک هستم
چقدر میتونم خوددار باشم و کسی رو شریک استرسهام نکنم ، حتی دور از جون صبر در مصیبت کنم .
خدایا شکرت که مردی رو همراهم کردی که شریک غممه ، همراه سختیهامه ، دلسوز دردامه .
خدایا
من خودم و این طفل معصوم رو به تو میسپارم . اگرچه بهش وابسته شدم،اگرچه کلی برای آمدنش شادی کردم ولی من یادگرفتم برای چیزی که به صلاحم نیست هرگز نجنگم.خلاف موج پارو نزنم و وابدم .
در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم
لطف آنچه تو بنمایی حکم آنچه تو فرمایی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر