روزایی که گذشت سخت بود

برای هممون

ولی گذشت 

به خیر 

آنقدر شکر خدا گفتم که گمانم خدا هم دستم کلافه شده

خدایا شکرت برای همه چیز ...

بدترین اتفاق ممکن برای یک انسان بیش فعال اینه ‌که استراحت مطلق باشه ، تقریبا یک هفته است که من توی تختم ، قراره جواب آزمایش رو بعد از یک هفته تماس بگیرن و اعلام کنن و این برای من عین یه کابوسه.

دیگه زبونم به دعا نمی‌چرخه ، احساس میکنم هیچ توانی ندارم و راستش دیگه هیچ امیدی هم ندارم.

بهترین لحظه هام وقتهاییه که خوابم میبره که اونم وسطش هزار بار باید از درد بیدار شم ، دهنم مزه تلخی و شیرینی رو با هم داره و عین چوب خشکه و متنفرم از آب .

تمام این حس‌های متفاوت رو نوشتم تا یادم نره دارم چه روزایی رو میگذرونم .

و باز هم توکل به خدا و تموم میشه این روزا .