بچه ها دو دسته آن
لااقل به نظر من !
یا خیلی عاقل و آروم
یا
فقط
میتونن مادرشان را پیر کنند،
در مورد نیک رای
. قضیه دوم صدق میکنه
و البته دلیل من برای زندگیست ،
موجودی پر از شور و هیجان
که
نه خستگی میشناسد
نه
اصولا از کسی حرف شنوی دارد.
حرف حرف خودش است و بواسطه اینکه
پدرش بسیار می خواهدش
به همان اندازه بلد است چطور
در خانه حکمرانی کند.
فکر کن یک نفر بیاید و زندگیت را زیر و رو کند و
تو فقط قربان و صدقه اش بروی .
تقریبا روزی نیست که بلایی سر خودش نیاورد و جایی
از خودش را کبود و زخمی نکند .
اینجا دور چشمش صدقه سر دویدن بی محابا
و برخوردش به کاناپه حال بود .
دیگر از شدت ضربه ها گریه هم نمیکند.
فقط شیطنت! از لحظه ای که بیدار شود تا لحظه ای که بخواب برود .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر